r'd;

    i wad na mind it, no that spittle

    out-owre my beard.”

    “weel, weel!” says i, “a bargain be't;

    e, gie's your hand, an' sae we&#ree't;

    we'll ease our shanks an tak a seat—

    e, gie's your news;

    this while ye hae been mony a gate,

    at mony a house.”

    “ay, ay!” quo' he, an' shook his head,

    “it's e'en a ng, ng time indeed

    sin' i began to nick the thread,

    an' choke the breath:

    folk maun do something for their bread,

    an' sae mauh.

 

本章还未完，请点击下一页继续阅读>>>