r hing at a', man.

    yet i wadna choose to let her refuse,

    nor hae't in her power to say na, man:

    for though i be poor, unnoticed, obscure,

    my stomach's as proud as them a', man.

    though i a ride in weel-booted pride,

    and flee o'er the hills like a craw, man,

    i  haud up my head wi' the best o' the breed,

    though fluttering ever so braw, man.

    my coat and my vest, they are scotch o' the best,

    o'pairs o' guid breeks i hae twa, man;

    and stogs and pumps to put on my stumps,



本章还未完，请点击下一页继续阅读>>>